22 września - Światowy Dzień Nosorożca - Aby ratować nosorożce sumatrzańskie ( Dicerorhinus sumatrensis ) , Indonezja najpierw je policzy.

Mongabay Series: Asian Rhinos

autor: Eni Muslihah w dniu 15 kwietnia 2019 r.  Przetłumaczone przez Bastena Gokona.


Indonezja zamierza policzyć nosorożce sumatrzańskie ( Dicerorhinus sumatrensis ) aby je ratować.

samiec Andalas - Way Kambas 

- W lutym 2019 r. władze Indonezji zorganizowały ćwiczenie dla badaczy nosorożców sumatrzańskich ( Dicerorhinus sumatrensis ), aby śledzić i rejestrować pozostałą dziką populację tego gatunku.
- Według ministerstwa środowiska rząd zamierza sfinalizować oficjalne liczenie krytycznie zagrożonych nosorożców sumatrzańskich ( Dicerorhinus sumatrensis) w ciągu trzech lat.
- Naturalna hodowla nosorożców sumatrzańskich ( Dicerorhinus sumatrensis ) była szczególnie trudna, ponieważ pozostałe osobniki żyją w rozdrobnionych lasach nizinnych z dala od siebie. Ponadto nosorożce rozmnażają się wolno, a samice mają krótki okres płodności.
- Szacunki dotyczące obecnego rozmiaru dzikiej populacji nosorożca sumatrzańskiego  ( Dicerorhinus sumatrensis ) wahają się od 30 do 100 osobników. Kolejnych dziewięć żyje w niewoli w Indonezji i Malezji.

Lampung, Indonezja - Budiono, indonezyjski badacz nosorożców, zarejestrował każdy ślad żywych zwierząt w Parku Narodowym Kambas Way na Sumatrze: od dołów błota i śladów stóp, po zadrapania na pniach drzew i na wpół zjedzone liście na ziemi. Każdy z nich może wskazywać na nieuchwytne stworzenie: nosorożca sumatrzańskiego ( Dicerorhinus sumatrensis ).

nosorożec sumatrzański ( Dicerorhinus sumatrensis )

„Chcemy ostatecznych wskazówek, które pokażą nam, gdzie są nosorożce sumatrzańskie” - powiedział Budiono, członek Jednostki Ochrony Nosorożców w Indonezyjskiej Fundacji Nosorożców ( YABI ).

Budiono był jedną z 34 osób biorących udział w żmudnych poszukiwaniach śladów krytycznie zagrożonych zwierząt w znanych siedliskach nosorożców sumatrzańskich ( Dicerorhinus sumatrensis ) na terenie tego parku, jednego z ostatnich bastionów tego gatunku. Pięciodniowy program odbył się w lutym przy współpracy agencji parkowej, ministerstwa środowiska Indonezji, YABI i Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody ( IUCN ).

Ćwiczenie było częścią próby uzyskania pełniejszych informacji na temat wielkości populacji nosorożców na Sumatrze, gdzie mieszka większość ocalałych przedstawicieli tego niemal wymarłego gatunku, powiedział Indra Eksploitasia, dyrektor Ministerstwa Środowiska ds. Ochrony różnorodności biologicznej.

nosorożec sumatrzański ( Dicerorhinus sumatrensis ) 

Indonezja to ostatnie miejsce na Ziemi, gdzie wciąż wędrują dzikie nosorożce sumatrzańskie ( Dicerorhinus sumatrensis ). Uważa się, że oprócz tych na wyspie o tej samej nazwie na indonezyjskim Borneo przetrwała niewielka populacja. Szacunki dotyczące obecnej wielkości populacji dzikich nosorożców sumatrzańskich ( Dicerorhinus sumatrensis ) wahają się od 30 do 100 osobników. ( Kolejnych dziewięć żyje w niewoli w Indonezji i Malezji. )

Historycznie rzecz biorąc, te ostatnie pozostałości Dicerorhinus, najbardziej prymitywnego rodzaju nosorożców, były zagrożone utratą siedlisk, fragmentacją siedlisk spowodowaną klimatem i kłusownictwem. Dziś, gdy pozostałe dzikie nosorożce są podzielone na małe, izolowane populacje, naukowcy bardziej obawiają się, że zwierzęta giną z przyczyn naturalnych niż się rodzą.

„Ile dokładnie osobników jest teraz na wolności, wciąż nie wiemy na pewno” - powiedział Indra. „Słyszeliśmy, że liczebność spada, ale o ile? To jedna z rzeczy, nad którymi pracujemy, aby mieć rzeczywiste dane ”.

nosorożec sumatrzański ( Dicerorhinus sumatrensis )

Ćwiczenie monitorowania nosorożców w Way Kambas w prowincji Lampung miało również na celu przygotowanie uczestników do przeprowadzenia niezależnych spisów powszechnych w innych siedliskach nosorożców, takich jak prowincja Aceh na północy Sumatry i Kalimantan Wschodni na Borneo.

„To część wysiłków rządu zmierzających do ratowania nosorożców sumatrzańskich ( Dicerorhinus sumatrensis )” - powiedział Indra.

Według ministerstwa środowiska rząd zamierza sfinalizować oficjalne liczenie dzikich nosorożców w ciągu trzech lat. Aby umożliwić prawidłowe rozmnażanie się nosorożców, rząd szacuje, że każda subpopulacja musi mieć co najmniej 15 osobników. Populacje, które są zbyt małe, aby rozmnażać się, zostaną przeniesione i połączone w większe grupy.

„W tej chwili skupiamy się na ratowaniu nosorożców” - powiedział Indra.

*Powolni hodowcy*

kopulacja nosorożców sumatrzańskich ( Dicerorhinus sumatrensis ) - Sungai Dusan 

Naturalna hodowla nosorożców była szczególnie trudna, ponieważ pozostałe osobniki żyją w podzielonych lasach nizinnych z dala od siebie. Ponadto nosorożce rozmnażają się wolno, a samice mają krótki okres płodności.

„W niektórych subpopulacjach spotkania między nosorożcami są na tyle  rzadkie, że jest im trudno się kojarzyć” - powiedział Widodo Ramono, dyrektor wykonawczy YABI.

Widodo - powiedział, że w sanktuarium Way Kambas, samica nosorożca znana jako Bina osiągnęła wiek, w którym jej jaja nie nadają się już do pobrania do zapłodnienia in vitro. Inna samica, Rosa, kojarzyła się co najmniej cztery razy bez udanej ciąży. Według Widodo, Rosa poczęła po kryciu z Andalasem, jednym z dwóch samców nosorożców w sanktuarium, ale ciąża trwała tylko miesiąc i spowodowała, że cierpiała na raka macicy.

„Rząd musi podjąć pilne działania w sprawie nosorożców” - powiedział Widodo. „W przeciwnym razie dzikie nosorożce powoli umrą, a samice będą chorować na nowotwory”.

samiec Harapan - Sumatran Rhino Sanctuary - Way Kambas National Park 

Ale nie wszystko jest mrokiem i zgubą dla nosorożców sumatrzańskich ( Dicerorhinus sumatrensis ) w Parku Narodowym Way Kambas, powiedział -   Subakir, szef agencji parku. Powiedział, że jego zespół niedawno odkrył, tak sądzą, odciski stóp samicy nosorożca i jej cielaka - oznaki, że przynajmniej niektóre nosorożce w parku pomyślnie się rozmnażają.

„Odkrycie miało miejsce około trzy miesiące temu, kiedy nasz zespół patrolował park” - powiedział Subakir.

Dla parku to wystarczający powód, aby wzmocnić ochronę przed niebezpieczeństwami kłusownictwa, ingerencji i wylesiania - powiedział.

„Mam nadzieję, że Way Kambas może być dzieckiem z plakatu dla dobrej konserwacji w Lampung” - powiedział Subakir.

nosorożec sumatrzański ( Dicerorhinus sumatrensis ) - Way Kambas National Park 

Ten artykuł został po raz pierwszy opublikowany w indonezyjskiej witrynie Mongabay  27 lutego 2019 r.

Artykuł opublikowany przez Bastena Gokona

Opracowano na podstawie artykułu ze strony Mongabay.com

Tłumaczenie własne

Ryciny i zdjęcia zamieszczono w celach dydaktycznych, informacyjnych i szkoleniowych.

Park Narodowy Virunga w DRK nadal bezpieczny ?

Mongabay Series: Global Forests, Great Apes

Virunga National Park - Mount Nyiragongo

Park Narodowy Virunga w DRK ponownie wita gości po 8-miesięcznym zamknięciu

goryl górski ( Gorilla beringei beringei ) - Virunga National Park

przez Mongabay.com w dniu 14 lutego 2019 r

- Nasilająca się przemoc w połowie 2018 r., w wyniku której zginęło siedmiu strażników parku, zmusiła do zamknięcia Parku Narodowego Virunga dla odwiedzających.
- Park słynie z różnorodnej przyrody, zwłaszcza goryli górskich ( Gorilla beringei beringei ) , a także z aktywnego wulkanu, ale jego położenie we wschodniej części DRK jest jednym z najbardziej niestabilnych regionów na ziemi.
- Po dokonaniu oceny bezpieczeństwa parku, 15 lutego 2019 r. urzędnicy ponownie otworzą stabilne obszary dla odwiedzających, zainteresowanych trekkingiem, aby zobaczyć goryle i odwiedzić krawędź wulkanu.

goryl górski ( Gorilla beringei beringei )

Park Narodowy Virunga we wschodniej Demokratycznej Republice Konga ponownie otworzy swoje bramy dla turystów 15 lutego 2019 r. po tym, jak urzędnicy zamknęli je ponad osiem miesięcy temu.

Fala przemocy w pierwszej połowie 2018 r. skłoniła dyrektora parku, Emmanuela de Merode, do zamknięcia swoich działań turystycznych, aby wzmocnić bezpieczeństwo odwiedzających i 600 strażników, którzy patrolują park na obszarze 7800 km2 ( 3000 mil kwadratowych ). Pomimo dziesięcioleci nieprzewidywalnej przemocy w prowincji Kiwu Północne, gdzie znajduje się park, Virunga nadal przyciągała turystów chętnych do zobaczenia goryli górskich ( Gorilla beringei beringei ) i innych różnorodnych dzikich zwierząt, a także góry Nyiragongo, aktywnego wulkanu.

bonobo ( Pan paniscus )

Ale dwa krwawe miesiące w 2018 roku wymagały zmiany, powiedział de Merode. W kwietniu członkowie jednej z milicji, która śledziła lasy wokół Wirungi, zabiła w zasadzce sześciu strażników. Następnie, w maju, kolejny strażnik został zabity, a dwóch brytyjskich turystów zostało uprowadzonych podczas ataku milicji, gdy byli na terenie parku. Napastnicy również zranili kierowcę, choć wypuścili turystów następnego dnia.

strażnicy z kałasznikowami w Virunga National Park

„Bezpieczeństwo naszych gości zawsze będzie naszym najwyższym priorytetem” - powiedział de Merode w oświadczeniu opublikowanym przez gazetę The Guardian. „Jest całkowicie jasne, że Virunga jest głęboko dotknięta brakiem bezpieczeństwa i że będzie tak przez jakiś czas. Aby Virunga mogła być bezpiecznie odwiedzana, potrzebne są znacznie bardziej zdecydowane środki niż w przeszłości ”

bongo leśne ( Tragelaphus eurycerus isacii ) w zoo 

dujkerczyk modry ( Cephalophus monticola )

W ciągu ostatnich 20 lat około 180 strażników straciło życie, chroniąc turystów i dziką przyrodę w Virunga National Park.

koczkodan górski ( Cercopithecus lhoesti )

Teraz jednak liderzy parku postanowili ponownie wpuścić odwiedzających, „po rygorystycznej ocenie zarówno sytuacji w terenie, jak i protokołów bezpieczeństwa parku” - powiedział rzecznik Mongabay w e-mailu.

Rzecznik powiedział, że turyści będą mogli przebywać tylko w częściach parku „usuniętych z obszarów niestabilności”. Według strony internetowej Virunga National Park, personel Virunga zmienił również ofertę dostępną dla turystów, która obecnie ogranicza się do wędrówek, podczas których można zobaczyć goryle ( Gorilla beringei beringei )  i odwiedzić obrzeża Nyiragongo.

dujkier żółtopręgi ( Cephalophus silvicultor ) - zoo Kolonia

goryl górski ( Gorilla beringei beringei )

Oprócz przemocy w regionie coraz większym zagrożeniem stało się wylesianie. Platforma monitorowania lasów Global Forest Watch śledziła niedawny wzrost utraty pokrywy drzewnej w granicach parku. Analiza pokazuje, że wycinka na małą skalę miała miejsce na około 500 hektarach ( 1200 akrach ) w Virunga National Park między majem a wrześniem 2018 r. WWF - powiedział Mongabay w październiku, że utrata okrywy drzewnej prawdopodobnie wynikała z produkcji węgla drzewnego na paliwo do gotowania i oczyszczania nowych obszarów dla rolnictwa.

obszary wylesione przy granicy Virunga National Park

szympans zwyczajny ( Pan troglodytes ) - zoo Wrocław 

szympans zwyczajny ( Pan troglodytes ) - zoo Wrocław 

Artykuł opublikowany przez Johna Cannona

 

Opracowano na podstawie artykułu ze strony Mongabay.com

Tłumaczenie własne

Ryciny i zdjęcia zamieszczono w celach dydaktycznych, informacyjnych i szkoleniowych.

Sri Lanka otrzymuje pierwszą opartą na danych mapę rozmieszczenia słoni indyjskich ( Elephas maximus maximus ).

autor : Shreya Dasgupta z 15 lutego 2019 r

Mapa rozmieszczenia lankijskich słoni ( Elephas maximus maximus ) oparta o dane.

słoń cejloński ( lankijski ) - ( Elephas maximus maximus )

- Naukowcy stworzyli pierwszą w historii mapę dystrybucji słoni azjatyckich na Sri Lance, opartą na danych. Jest to również pierwsza oparta na dowodach mapa rozmieszczenia słoni azjatyckich w każdym z 13 krajów występowania - twierdzą naukowcy.

- Badanie wykazało, że słonie występują obecnie na 60 % powierzchni Sri Lanki, co jest liczbą wyższą niż poprzednie szacunki oparte na opiniach ekspertów, a także wyższą niż w jakimkolwiek innym stanie zasięgu.

- Badanie wykazało, że większość słoni żyje poza obszarami chronionymi, dzieląc przestrzeń z ludźmi. Dlatego próba ograniczenia zwierząt do granic obszarów chronionych nie jest rozsądną strategią ochrony - twierdzą naukowcy.

- Zamiast tego zalecają „model współistnienia człowieka i słonia”, który ma na celu zmniejszenie konfliktów poprzez ochronę wiosek i upraw za pomocą barier.

W przypadku dużego, charyzmatycznego i zagrożonego gatunku, takiego jak słoń azjatycki ( Elephas maximus ), można by pomyśleć, że naukowcy zorientowaliby się, gdzie przebywają i kiedy. Okazuje się jednak, że istnieje bardzo niewiele opartych na dowodach informacji na temat ich dystrybucji w krajach Azji. Jednak naukowcy ze Sri Lanki wypełniają część tej luki informacyjnej.

Przeprowadzając ankiety z wywiadami w całym wyspiarskim kraju w ciągu czterech lat, naukowcy stworzyli krajową, opartą na danych mapę dystrybucji słoni azjatyckich ( Elephas maximus maximus ) w tym kraju. To nie tylko pierwsza taka mapa Sri Lanki, twierdzą naukowcy w nowym badaniu opublikowanym w Oryx - jest to również pierwsza oparta na dowodach mapa rozmieszczenia słoni azjatyckich w każdym z 13 krajów występowania. 

dwudniowy słoń indyjski ( Elaphas maximus )

Wcześniejsze szacunki dotyczące dystrybucji obejmowały mniejsze obszary w krajach przyjmujących lub opierały się na „domysłach i przypuszczeniach” - twierdzą naukowcy.

Aby dowiedzieć się, gdzie na Sri Lance występują słonie, Prithiviraj Fernando, ekspert ds. Słoni z Centrum Ochrony i Badań Sri Lanki, i jego koledzy podzielili kraj na siatkę z prawie 2750 komórkami, każda o powierzchni 25 km2 ( 9,7 mil kwadratowych ) ( wielkość komórki oparto na najmniejszym znanym domowym zasięgu słoni ze Sri Lanki ). Następnie, w latach 2011 - 2015, badacze przeprowadzili wywiady z trzema mieszkańcami na komórkę siatki. 

Jeśli w celi nie było żadnych mieszkańców, na przykład tych, którzy znajdują się na obszarze chronionym, zespół oszacował obecność słoni na podstawie czterech sąsiednich komórek. 

Zespół zweryfikował również niektóre dane z wywiadów, korzystając z lokalizacji GPS słoni, które naukowcy śledzili w latach 2004 - 2018.

Podsumowując, naukowcy odkryli, że słonie cejlońskie ( Elephas maximus maximus ) występują obecnie na 60 % powierzchni Sri Lanki, co jest liczbą wyższą niż poprzednie szacunki oparte na opiniach ekspertów. To także znacznie wyższy odsetek niż w jakimkolwiek innym kraju zasięgu, powiedział Fernando - Mongabay.

Badanie wykazało, że większość słoni na Sri Lance żyje poza obszarami chronionymi. Tam walczą o przestrzeń z ludźmi w krajobrazach składających się z lasów i zarośli wymieszanych z polami uprawnymi, wioskami i miasteczkami.

słoń indyjski ( Elaphas maximus ) - zoo Wrocław

„To badanie w bardzo solidny sposób dokumentuje coś, co było znane od dawna - fakt, że populacje słoni są zależne od ziemi poza obszarami chronionymi. W tym sensie nie jest to nic zaskakującego ”- powiedział Mongabay Shermin de Silva, biolog zajmujący się ochroną przyrody i dyrektor projektu Uda Walawe Elephant Research Project, który nie był zaangażowany w badanie. „Ale interesujące jest to, że określa ilościowo, jaki obszar faktycznie obejmuje zakres i wydaje się, że jest on znacznie większy niż wcześniejsze szacunki”.

Badanie wykazało, że większość siedlisk słoni na Sri Lance jest przylegająca, co oznacza, że słonie stanowią jedną ciągłą populację. „Ponieważ jest to jedna populacja, jest bardziej odporna i ma lepsze perspektywy w zakresie ochrony, niż gdyby była podzielona, dlatego bardzo ważne jest, aby upewnić się, że tak pozostanie” - powiedział Fernando.

słoń lankijski ( Elaphas maximus maximus )

Jednak znaczna część południowo-zachodniej Sri Lanki, zwana „strefą podmokłą”, jest silnie rozwinięta i gęsto zaludniona, przez co praktycznie nie ma tam słoni. Są tam tylko dwie izolowane populacje słoni, jedna w Peak Wilderness Sanctuary, a druga w rezerwacie leśnym Sinharaja. Te dwie populacje, - powiedział Fernando, są „ostatnimi słoniami z mokrej strefy”.

„Populacja Sinharaja prawie wymarła, pozostały tylko dwa samce” - powiedział. „Z punktu widzenia ochrony, to, co należy zrobić, to spróbować ożywić te populacje i zapobiec ich wymarciu. Jednak nie ma prawdopodobieństwa, że będą podejmowane jakiekolwiek wysiłki w tym kierunku ”.

 słoń indyjski ( Elaphas maximus ) - zoo Wrocław

słoń indyjski ( Elaphas maximus ) - zoo Wrocław 

Badanie wykazało, że słonie lankijskie ( Elephas maximus maximus ) również straciły około 16 % swojego zasięgu w ciągu ostatnich 55 lat, co sugeruje, że ich populacja może faktycznie spadać. Ponadto badanie wykazało, że wszędzie tam, gdzie słonie współistnieją z ludźmi, dochodzi do intensywnego konfliktu.

Naukowcy twierdzą, że w przypadku populacji słoni, która występuje głównie poza obszarami chronionymi, w przestrzeni dzielonej z ludźmi, próba ograniczenia zwierząt do granic obszarów chronionych nie jest rozsądną strategią ochrony. Dodają, że takie podejście, które zazwyczaj wiąże się z odpędzaniem słoni, prowadzi tylko do eskalacji konfliktu.

słoń indyjski ( Elaphas maximus ) - zoo Lipsk

Zamiast tego autorzy zalecają „model współistnienia człowieka i słonia”, który ma na celu zmniejszenie konfliktu poprzez ochronę wiosek i upraw za pomocą barier, takich jak ogrodzenia elektryczne. „To podejście zostało uwzględnione w krajowej polityce ochrony i zarządzania słoniami na Sri Lance, ale nie zostało jeszcze w pełni wdrożone” - piszą w artykule.

„Fakt, że słonie wydają się obecnie utrzymywać się na bardzo zakłóconych, zmodyfikowanych przez człowieka krajobrazach, rzeczywiście przemawia za poświęceniem większej uwagi i zasobów na zarządzanie tymi krajobrazami w sposób zgodny z ochroną” - powiedziała de Silva. „Niebezpiecznie byłoby jednak sugerować, że takie krajobrazy mogą być bardziej odpowiednie dla słoni niż rozległe, nie podzielone na fragmenty dzikie tereny, które do niedawna stanowiły większość siedlisk słoni”.

słoń lankijski ( Elaphas maximus maximus )

De Silva powiedziała, że rozkład konfliktów i śmiertelności związanej z konfliktami pokazał, że słonie lankijskie ( Elephas maximus maximus )  płacą wysoką cenę za życie w pobliżu ludzi. „Na wielu obszarach to, co możemy zobaczyć, to sytuacja, w której słonie, będąc długowiecznymi, przetrwają w środowisku, które szybko się zmieniło w ciągu ich życia, ale które może nie przetrwać przyszłych pokoleń” - powiedziała. „Autorzy zwracają uwagę, że istnieje okres opóźnienia między rozwojem a wymieraniem populacji, ale nie wydaje się, aby w pełni zdawali sobie sprawę z jego konsekwencji dla tych odkryć”.

słoń lankijski ( Elaphas maximus maximus )

Cytat:

Fernando, P., De Silva, M. C. R., Jayasinghe, L. K. A., Janaka, H. K. i Pastorini, J. Pierwsze ogólnokrajowe badanie zagrożonego słonia azjatyckiego: w kierunku lepszej ochrony i zarządzania na Sri Lance. Oryx, 1-10. Doi: 10.1017 / S0030605318001254

 słoń indyjski ( Elaphas maximus ) w zoo 

słoń indyjski ( Elaphas maximus ) w zoo

Artykuł opublikowany przez Shreya Dasgupta

grupa słoni lankijskich ( Elaphas maximus maximus )

Opracowano na podstawie artykułu ze strony Mongabay.com

Tłumaczenie własne

Ryciny i zdjęcia zamieszczono w celach dydaktycznych, informacyjnych i szkoleniowych.