wtorek, 22 stycznia 2019

Wielki zwrot w sprawie nosorożca sumatrzańskiego ( Dicerorhinus sumatrensis ).














Po 17 latach naukowcy w końcu odkrywają tajemnice reprodukcji nosorożca sumatrzańskiego.

PRZEZ JEREMY HANCE W DNIU 28 WRZEŚNIA 2018

Seria Mongabay: Asian Rhinos


nosorożec sumatrzański ( Dicerorhinus sumatrensis ) - zoo Cincinnati 


- Gdy XX wiek dobiegł końca, program hodowlany dla nosorożców sumatrzańskich ( Dicerorhinus sumatrensis ), rozpoczęty w 1984 roku, nie przyniósł jeszcze jednego cielaka.
- Będąc domem dwóch ostatnich nosorożców sumatrzańskich w Stanach Zjednoczonych, zoo w Cincinnati dokonało kilku kluczowych odkryć dotyczących zachowania reprodukcyjnego gatunku, w tym faktu, że samice owulują, gdy mają kontakt z samcami.
- Andalas, pierwszy nosorożec sumatrzański urodzony w niewoli od ponad wieku, urodził się w Cincinnati w 2001 roku. Ten sukces, a następnie narodziny czterech innych cieląt, doprowadziły do ponownej oceny całego programu.
- Teraz zwraca się uwagę na ośrodki hodowlane w oryginalnym środowisku nosorożców jako przyszłość hodowli w niewoli.


Andatu, samiec nosorożca sumatrzańskiego ( Dicerorhinus sumatrensis ) w Sumatran Rhino Sanctuary ( Way Kambas na Sumatrze ) 

Kiedy wychodzimy do ogrodu zoologicznego, Cossatot podchodzi, by mnie powitać. Cossatot to kapibara ( Hydrochoerus hydrochaeris ) wielkości dużego psa; jego gatunek to największy na świecie gryzoń. Szybko stwierdza, że pachnie moimi dłońmi, że zaniedbałem przynieść mu smakołyk. Wyglądając trochę na zgubionego, wraca do leniuchowania w swoim jednoosobowym królestwie. Ale tam, gdzie króluje Cossatot, była to kiedyś domena jeszcze większego, znacznie bardziej zagrożonego zwierzęcia. Niewiele zna Cossatot, ale jego królestwo stało się historią.
Odwiedzam stare wybiegi dla nosorożców sumatrzańskich ( Dicerorhinus sumatrensis ) w Cincinnati Zoo z Terri Roth, szefem ZOO Centrum Ochrony i Badań Zagrożonej Przyrody ( CREW ) i Paulem Reinhartem, kierownikiem zespołu, który codziennie opiekował się nosorożcami.


kapibara ( Hydrochoerus hydrochaeris ) - zoo Wrocław 

emu zwyczajny ( Dromaius novaehollandiae ) - zoo Warszawa 

Roth żartuje, że wybiegi wypadły daleko od dni ich chwały, gdy mieściły się w nich prawdopodobnie najrzadsze duże ssaki na Ziemi. Dwa wybiegi - jeden dla samca nosorożca, Ipuh, a drugi dla samicy, Emi i jej cieląt - są teraz domeną Cossatota i pary nerwowych emu ( Dromaius novaehollandiae ). Ponad nimi znajdują się metalowe budowle o wartości pół miliona dolarów, które wyglądają jak gigantyczne prostokątne parasole, zbudowane tak, by osłaniać oczy nosorożców przed słońcem, tak jak robi to w lesie deszczowym i zapobiegać poważnym uszkodzeniom oczu.


samiec Harapan i Terri Roth - zoo Cincinnati 

"Codziennie wchodzimy tutaj i patrzę na te zdjęcia", - mówi Reinhart, wskazując na zdjęcia wszystkich nosorożców - Ipuh i Emi, Andalas i Suci oraz najbardziej ukochanego ze wszystkich, Harapan - które kiedyś nazywało się Cincinnati.
"Tęsknię za nimi wszystkimi" - mówi.

Ostatnia szansa dla USA

W lutym 1995 roku, rok przed tym, jak Terri Roth objęła stanowisko dyrektora CREW, dwa nosorożce sumatrzańskie zginęły w ciągu pięciu dni w zoo w San Diego. Pozostały tylko trzy nosorożce sumatrzańskie w całych Stanach Zjednoczonych: Roszpunka, Emi i Ipuh, jedyny samiec.


samiec Ipuh na wybiegu - zoo Cincinnati

Ponad dekadę wcześniej, w 1984 r., działacze zajmujący się ochroną przyrody rozpoczęli wielki plan, aby schwytać sumatrzańskie nosorożce ( Dicerorhinus sumatrensis ) na wolności i hodować je w ośrodkach w Indonezji, Malezji, Wielkiej Brytanii i USA. Rachunek za to zakrojone na szeroką skalę przedsięwzięcie zapłaciły ogrody zoologiczne w USA i Wielkiej Brytanii. Chociaż działacze ochrony przyrody byli w stanie uchwycić 40 nosorożców w ciągu 11 lat, program przerodził się w katastrofę. Do 1995 roku prawie połowa z 40 nosorożców była już martwa z powodu złych praktyk żywieniowych, chorób, wypadków i prostej ignorancji. Co więcej, ani jeden nosorożec sumatrzański  nie został wyhodowany w niewoli. Teraz nie będzie już nosorożców przybywających do USA. Ze względu na brak powodzenia, łapanie zostało zatrzymane, a ostatni nosorożec złowiony w Sabah, malezyjskim stanie na wyspie Borneo, to rok 1995.


samiec Ara w Sungai Dusrun. Schwytany na Półwyspie Malezja w 1994 roku, przeżył w niewoli nieco ponad 9 lat.

W tym czasie Wielka Brytania miała tylko jednego nosorożca, samca o imieniu Torgamba. Półwysep Malezja miał osiem, ale bez powodzenia w hodowli. Sabah miało pięć, ale tylko jedną samicę. Indonezja miała dwa w niewoli, oba to samice.
Społeczeństwo ogrodów zoologicznych w USA, aż do trzech ostatnich nosorożców, miało jeden cel w zrobieniu tego, co obiecało, w 1984 roku: narodzin nosorożca.
Ale nosorożce w USA były rozproszone: Ipuh był w Cincinnati, Roszpunka w zoo Bronx i Emi w L.A. Zoo.
Roth - mówi, że to dyrektor zoo w Cincinnati, Ed Maruska, przekonał inne ogrody zoologiczne, by wysłały swoje samice. "Myśleli:" Jeśli ktoś to zrobi, to zrobi to Maruska. "
W sierpniu 1995 r., zaledwie kilka miesięcy po tym, jak San Diego straciło dwa nosorożce, wszystkie, które przeżyły, zostały zebrane razem w Cincinnati.
"Byłem bardzo pod wrażeniem bestii" Maruska pamięta, że widział swojego pierwszego nosorożca sumatrzańskiego. "To było włochate zwierzę. To było bardzo niezwykłe, bardzo prymitywne spojrzenie. Myślałem, że w każdym kształcie i formie Cincinnati będzie częścią tego programu. "



transport schwytanego nosorożca sumatrzańskiego ( Dicerorhinus sumatrensis )

Maruska wykonał drugi wielki ruch: zatrudnił Roth w 1996 roku.
- Musimy wyhodować te nosorożce - powiedział Ed. To ostatnia nasza szansa ", wspomina Roth.

Brak ciśnienia.

Biuro Terri Roth pełne jest nosorożców: wyrzeźbionych metalowych nosorożców, pluszowych nosorożców, plastikowych nosorożców, zdjęć nosorożców i plakatów wielkości kinowych nosorożca. Nie ma nienaturalnej obsesji na temat replik nosorożców: prawie wszystkie z nich to prezenty, - mówi. Roth, właścicielka małego gospodarstwa hodowlanego za granicą w Kentucky, stała się kimś w rodzaju gwiazdy w małym kręgu nosorożców, ponieważ dokonała czegoś, co wielu doprowadzało do rozpaczy.
Nie chodzi o to, że nikt nie próbował hodować nosorożców sumatrzańskich od czasu, gdy zostały sprowadzone do niewoli. Ale zwierzęta walczyły, czasami zaciekle, gdy tylko były ze sobą łączone. I nawet kiedy się zdarzyło, że coś się wydarzyło, coś było nie tak: samice nie zachodziły w ciążę.
Pierwszą rzeczą, o której Roth pomyślała, było to, co działo się z cyklem reprodukcyjnym samic. Wyszkolili dwie samice, Emi i Roszpunkę, do poddania się ultradźwiękom bez znieczulenia, co było mniej ryzykowne. Szybko odkryli, że Rapunzel nigdy nie będzie miała potomstwa: miała dużą masę w swojej macicy. Teraz Stany Zjednoczone sprowadziły się do scenariusza Adama i Ewy: Emi i Ipuh.


Sumatran Rhino Sanctuary - Way Kambas National Park

Skupiono całą swoją energię na Emi.

"Pracowaliśmy nad nią trzy razy w tygodniu, stosując ultradźwięki, warunkując ją pobieraniem krwi, monitorując ją przez około osiem miesięcy i wciąż nie mogłam zrozumieć jej cyklu reprodukcyjnego", - mówi Roth. "Uderzasz głową o ścianę."

Zasadniczo Emi nie owulowała.

Latem 1997 r. Roth podjęła ryzykowną, ale brzemienną w skutki decyzję. Postanowiła połączyć Emi i Ipuh, chociaż nie znali planu owulacji Emi. Samotne na wolności, samce i samice często będą mocno walczyć, gdy spotkają się razem. Czasami walki powodują obrażenia jednego ze zwierząt - nie coś, co generalnie chcesz zaryzykować z gatunkiem na skraju wyginięcia.
Aby złagodzić ryzyko, Roth i jej zespół postanowili zrobić wszystko, aby upewnić się, że Ipuh i Emi nie będą zbytnio walczyć ze sobą.
"Myśleliśmy:" Zróbmy to, kiedy będzie gorąco. Zróbmy to po tym, jak samiec zje śniadanie. "Wypuścimy je na wspólny wybieg. Ipuh będzie jadł gałęzie drzew i krzewów. Wchodził do basenu, kąpał się i pływał, a potem wpuścimy Emi".
"Opiekunowie byli w pogotowiu. Byli gotowi, by wskoczyć, jeśli zajdzie potrzeba. To naprawdę działało całkiem dobrze, ponieważ Ipuh nie był naprawdę zainteresowany wyborem walki ", - mówi Roth. "Był po prostu w wodzie ... Czasami Emi podeszła do basenu i uderzyła go." Nie było "wielkich potyczek", - wspomina Roth. "W większości przypadków ignorowali się nawzajem."


samiec Ipuh - zoo Cincinnati 

Reinhart dodaje, że "mogło to pójść nie tak każdego dnia", ale kontynuowali.
I tak zrobili, przez 42 dni. Czterdzieści dwa dni trzymania przez opiekunów dwóch blisko-tonowych, krytycznie zagrożonych zwierząt w potencjalnie niebezpiecznej sytuacji.
"Pewnego dnia była tylko ta całkowita różnica", - mówi Roth. "Umieściliśmy Ipuh i Emi podeszła do basenu i zaczęła tam wchodzić i wychodzić.
"To była najmilsza sytuacja, szokująca. Nie było pogoni. Nie było sparingu, po prostu Ipuh wyszedł z basenu, zaczął podążać za nią i po chwili zaczął ją kryć. Byliśmy zachwyceni. "
Ale Ipuh nie był dokładnie wytrawnym kochankiem.
"Próbował ... dostaliśmy nawet światła i zostawiliśmy je razem późną nocą, jak tylko mogliśmy" - mówi Roth. "Pochodził za nią i pokrył, a następnie ułożył i wreszcie się wyczerpał, ale nigdy nie był w stanie jej dobrze pokryć."
Ale to pierwsze spotkanie doprowadziło do czegoś historycznego.
"Dwa dni później ... zrobiłam USG, w którym zobaczyłam, jak owulowała się po raz pierwszy",  - mówi Roth.


samiczka Delilah, cielę Andalas i Ratu - Sumatran Rhino Sanctuary 

Zapaliło się zielone światło. Okazuje się, że sumatrzański nosorożec to indukowany owulator, co oznacza, że samica potrzebuje czegoś, aby uruchomić swój cykl reprodukcyjny. W przypadku tego gatunku, Roth uważa, że to interakcja z samcem umożliwia samicom owulację. Roth  - mówi, że nie muszą nawet kopulować do jajeczkowania - po prostu muszą spędzać czas z samcem we właściwym czasie w swoim cyklu.
"Widzieliśmy nawet sytuacje, w których samiec nią rządzi, ale nawet jej nie krył, a ona już owulowała. Myślę, że owulacja jest po części reakcją na pobudzenie bycia z samcem "- mówi Roth.


samiczka Suci - zoo Cincinnati  

Mimo to zespół nie wiedział, jak długo potrwa cykl Emi, więc zaczęto ponownie od codziennych prezentacji, a 21 dni później Ipuh i Emi spróbowali ponownie.
"Ona poczęła po tym. To była pierwsza ciąża, która była szokująca, ponieważ jest dość szybka "- mówi Roth. "Widzieliśmy, jak rozwija się mały płód. Widzieliśmy bicie serca. Wysłaliśmy komunikat prasowy. Tydzień później zarodek zniknął. Pomyśleliśmy: "Przynajmniej wiedzieliśmy, że jest płodny. Wiedzieliśmy, że wszystko działa. "
Rzeczywiście, zespół posiadał potrzebne informacje: wiedzieli, że Emi potrzebuje interakcji z samcem, aby owulować, wiedzieli, że jej cykl wynosi około 21 dni, i wiedzieli, jak długo będzie rosnąć pęcherzyk podczas cyklu. Hodowla zaczęła się dobrze układać; ciąża, nie tak bardzo.
"Potem straciła drugą, a potem straciła trzecią, co w rzeczywistości stało się dla mnie większym wyzwaniem, ponieważ ludzie zaczęli mówić:" To z powodu diagnostyki ultrasonograficznej, ona przerywa własną ciążę ", - mówi Roth. "Byłam zmuszona zmniejszyć ilość pracy, którą z nią robiłam, zamiast zwiększać. Potem uczyliśmy się mniej. "
W tym momencie Roth zaczęła wykonywać wiele badań krwi, aby sprawdzić, czy może znaleźć coś nie w porządku, porównując je z próbkami krwi pobranymi od innych nosorożców w Indonezji i Malezji.
Potem Emi straciła czwartą ciążę i piątą.
"W końcu powiedziałam:" Podajmy jej suplement progesteronu, ponieważ nie myślimy, że to cokolwiek zaszkodzi, i wygląda na to, że może tylko pomóc, a nie zranić "- mówi. Progesteron jest hormonem produkowanym w jajnikach, którego poziom podnosi się w czasie ciąży. To było w 2000 roku, cztery lata po zatrudnieniu Roth.
Udało się - szósta ciąża w końcu się zagnieździła na dobre. Ale nikt nie miał pojęcia, jak długo to potrwa.
"Jedyne, co mogłam znaleźć, to to, że ktoś w pewnym momencie powiedział, że jest to 7-miesięczna ciąża, w którą nie wierzyliśmy, ponieważ żaden nosorożec nie rodzi tak szybko" - mówi Roth.


Emi i Suci - zoo Cincinnati 

W rzeczywistości, 16 miesięcy później, Emi urodziła samczyka: Andalas. Był nie tylko pierwszym sumatrzańskim nosorożcem urodzonym w niewoli od 112 lat, ale także pierwszym namacalnym sukcesem tego programu wypełnionego tragedią, zapoczątkowanego w 1984 roku.


samiczka Delilah - Sumatran Rhino Sanctuary

Efekt Cincinnati

Cincinnati Zoo, drugie najstarsze w U.S.A., położone w mieście pośród wzgórz otaczających rzekę Ohio. Powszechnie uważane za jedno z najlepszych na świecie ogrodów zoologicznych, ma długą historię przełomowych sukcesów hodowlanych, od żyraf ( Giraffa camelopardalis ) , przez łabędzia trębacza ( Cygnus buccinator ) do bizona (Bison bison ) .
Być może żadna z dawnych świetności z zoo nie mogła konkurować z narodzinami Andalas.
Pod wieloma względami Tom Foose, koordynator ds. Konserwacji Stowarzyszenia Ogrodów Zoologicznych i Akwariów ( AZA ) był siłą napędową spotkania w 1984 r. w celu uruchomienia programu hodowli w niewoli, miał rację, dlaczego amerykańskie i brytyjskie ogrody zoologiczne powinny mieć pierwszeństwo w hodowli. 


żyrafa siatkowana ( Giraffa camelopardalis reticulata ) - zoo Wrocław

bizon preriowy ( Bison bison bison ) - zoo Brno 

łabędź trębacz ( Cygnus buccinator ) - zoo Cincinnati 

Sumatrzańskie nosorożce: najlepsze na świecie ogrody zoologiczne miały zarówno doświadczenie, jak i technologię, aby mieć największe szanse na sukces.
"To jest to, co kocham w opowieściach o nosorożcach sumatrzańskich, ponieważ jest to doskonały przykład tego, jaki zoo może mieć swój wkład", - mówi Roth. A Cincinnati było jeszcze wyraźniejsze niż wiele ogrodów zoologicznych. Nie tylko miało długą historię hodowli w niewoli i doświadczenie, ale także miał cały ośrodek badawczy, CREW, poświęcony tego rodzaju pracy.
"Często prowadzimy dyskusję w CREW na temat rozłączności między naukami reprodukcyjnymi a działaniami konserwatorskimi. W tej technologii jest tak wiele mocy, ale jest tak mało wykorzystywana w prawdziwych działaniach ochronnych ", - mówi Roth.
W tym samym czasie Cincinnati Zoo i społeczność zoo w ogóle cierpiały z powodu krytyki tego programu.
"Czuliśmy to ciągle. Częściowo dlatego, że opinia publiczna wyrażała obawy, częściowo z powodu zoo, prawdopodobnie częściowo z powodu samicy ", - mówi Roth.
Maruska mówi, że opinia publiczna wzięła "dużo ognia" nawet z szerszej społeczności zoo. Zostali oskarżeni o wynoszenie dzikich zwierząt z ich miejsca zamieszkania tylko po to, by je wystawiać; mówiono im, że nigdy się to nie uda.
"Zmierzyliśmy się z kondorem kalifornijskim ( Gymnogyps californianus ) ", -mówi Maruska. "Mieliśmy ludzi z Towarzystwa Audubon, mówiących :" Niech ptaki umierają w godności. " 


kondor kalifornijski ( Gymnogyps californianus )

"Cóż, nie ma godności w wymarciu. Dajcie spokój" - powiedział Maruska.
Roth wspomina, że zoo zostało nawet oskarżone o ciążę w okresie, kiedy Emi przegrywała jedną po drugiej.
"A następnie negatywne rzeczy na temat:" Tracą ciąże, muszą tam robić coś złego. Cincinnati to złe środowisko "- mówi. "Ale my po prostu trzymaliśmy się tego. Po prostu patrzyłam na cel i właśnie to co musimy osiągnąć. "
Zespół Roth i Cincinnati może być najważniejszą przyczyną ostatecznego sukcesu. Roth była w stanie podjąć zdumiewająco trudne decyzje, a następnie, co być może nawet ważniejsze, utrzymać kurs, gdy krytyka stała się przytłaczająca.
"Terri była osobą, która naprawdę wykonała zadanie" - mówi Maruska.
To wystarczyło im - i wszystkim, w rzeczywistości - o wiele dłużej, aby osiągnąć cielę, niż ktokolwiek mógł oczekiwać na spotkaniu w 1984 roku.
"Do diabła, myślę, że zrobiliśmy robotę wołu z garstką zwierząt" - mówi Maruska. "Wierzę, że gdybyśmy mieli pełny zestaw zwierząt, bylibyśmy o wiele dalej niż my dzisiaj. Naprawdę."
Następnym krokiem dla Roth było jednak udowodnienie, że Andalas nie jest przypadkiem i że Emi i Ipuh mogliby odtworzyć ich mały cud.


samica Ratu - Sumatran Rhino Sanctuary 

Szybkie przesłanie dalej

W 2004 roku Emi urodziła drugie cielę, Suci. Następnie w 2007 r. urodziła swoje  trzecie cielę, Harapan. Z powodzeniem odchowała oba te cielęta bez użycia syntetycznych hormonów.
"Ludzie uważali, że to naprawdę ryzykowne, ale naprawdę chciałam udowodnić, że mogą to zrobić sami w zarządzanym programie hodowlanym" - mówi Roth. Wierzy jednak, że progesteron był niezbędny dla tej pierwszej ciąży, gdy Emi miała problem z zajściem.
"Kiedy już produkują progesteron, po prostu utrzymujcie to, ponieważ wszystko jest wtedy zdrowe, i działa prawidłowo, dlatego nie chcecie tego zatrzymać", - mówi.

Niestety, Emi zmarła w 2009 roku na chorobę żelaza, chociaż w tym czasie zespół nie miał pojęcia, co jest nie tak. Według Roth choroba ta jest "bardzo podstępna", którą można zdiagnozować dopiero po śmierci.
W 2013 roku zoo postanowiło przeprowadzić eutanazję Ipuh. Cierpiał na raka, Ipuh przestał jeść i ledwo mógł chodzić.


samiec Harapan - zoo Cincinnati

"Trudno opisać, kiedy się urodziły, jeszcze trudniej jest opisać, kiedy zwierzę znika", - mówi Reinhart, który spędził 22 lata dbając o Ipuh. "On przyczynił się tak bardzo dla gatunku, wiedzy i rozmnażania tych zwierząt i pozostał z nami do samego końca." Dziś jego zachowane ciało spoczywa na Uniwersytecie w Cincinnati.

Jeszcze większy wzrost nastąpił nieco ponad rok później, gdy córka Suci, Emi i Ipuh zmarła z powodu choroby żelaza, tej samej choroby, która zabrała jej matkę.
"U Suci podejrzewaliśmy chorobę, kiedy zaczęła wykazywać te same objawy, co Emi," - mówi Roth. 
Przez pewien czas Suci, zaledwie 9 letnia, poprawiła się po agresywnym leczeniu, ale kilka miesięcy później jej stan zdrowia się pogorszył. 
"Jej wątroba była po prostu zbyt zniszczona" - mówi Roth.


samiec Harapan - Sumatran Rhino Sanctuary 

Uważa, że w Cincinnati problemem była choroba magazynowania żelaza, ponieważ nosorożce z dżungli wyewoluowały, by żyć z mnóstwem pasożytów i gryzących owadów, które nieustannie drenują ich krew.
"One próbują wchłonąć tyle żelaza, ile mogą, z roślin będących w ich diecie, ponieważ mają one stały ciężar pasożytów. Krwawią i muszą budować tkanki, które pasożyty zużyły, więc potrzebują go przez cały czas "- mówi. 
"Wprowadzamy je do naszych ogrodów zoologicznych i naszych obiektów i pozbawiamy je wszystkich pasożytów, a one nie mają już tego ujścia, więc nie tracą już więcej żelaza."
W momencie śmierci Suci, program nosorożca sumatrzańskiego znacznie się przesunął. 


samczyk Andatu - Sumatran Rhino Sanctuary 

W okresie, kiedy Cincinnati Zoo walczyło o wyprodukowanie tylko jednego cielaka, wielu ekspertów zaczęło czuć, że najlepszą rzeczą dla gatunku byłoby wprowadzenie ich do zarządzanych sanktuariów w ich lokalnym środowisku. W ten sposób nosorożce miałyby bezpośredni dostęp do ich dzikiej, naturalnej żywności i, jak wierzyło wielu ekspertów, mogłoby to pomóc w wywoływaniu krycia i zmniejszyć ryzyko choroby.

W 1998 r. Indonezja otworzyła Sumatran Rhino Sanctuary ( SRS ) w głębi Parku Narodowego Way Kambas, parku, w którym mieszkają jedne z ostatnich dzikich nosorożców sumatrzańskich na Ziemi. Dwie samice zostały sprowadzone z ogrodów zoologicznych w Indonezji w tym roku, podobnie jak Torgamba, aż do Wielkiej Brytanii. Niestety, hodowla pomiędzy tymi parami nigdy nie była udana.
Jednak pod koniec lat 90 XX w. SRS i ośrodek nosorożca Sungai Dusun w Malezji, gdzie w 2003 r. zginęło sześć nosorożców, zaczęły być postrzegane jako przyszłość programu.


nakłanianie nosorożca sumatrzańskiego ( Dicerorhinus sumatrensis ) do wejścia do skrzyni transportowej 

W 2007 r. USA wysłały Andalas, pierwszego cielaka urodzonego w niewoli, tysiące mil do SRS w nadziei, że uda mu się znaleźć niepowiązanego partnera. Nadszedł czas, aby pracownicy Cincinnati przenieśli to, czego się nauczyli za granicę.
"Naprawdę ciężko pracujemy tutaj, że niezależnie od tego, co tu powstaje, nie chodzi o" moje, moje, moje "- mówi Roth. "Właśnie dlatego byłam tak zadowolona, że udało im się to zrobić w Indonezji."
Andalas pokrył z sukcesem Ratu, dzikiego nosorożca, który wędrował w pobliżu wioski w 2005 roku i został przywieziony do SRS dla bezpieczeństwa. Ich związek wyprodukował Andatu, samca w 2012 roku, i Delilah, samicę, w 2016 roku.
"To naprawdę dobry szablon; Najtrudniej jest zmusić ludzi do pójścia w ich ślady ",  - mówi Roth o kolejnych sukcesach hodowlanych. 
Jednym z najtrudniejszych elementów jest po prostu pozwolenie zwierzętom na skakanie, co zdaniem Roth jest naturalną częścią ich procesu hodowlanego.
"Musisz mieć pewność, że wiesz, na co patrzysz", - mówi. "I należy trzymać się ziemi i mówić: " Nie, trzymajcie ich razem, trzymajcie ich razem, trzymajcie ich razem ", ponieważ po godzinie lub dwóch, oni się ustatkują, i będą się rozmnażać."
Następnie Cincinnati podjęło jedną z najtrudniejszych decyzji: wysłać Harapana, ostatniego nosorożca i ulubieńca publiczności, do Indonezji.
"Wielu z nas naprawdę żałowało, że nie możemy zdobyć więcej nosorożców. Żałowaliśmy, że nie dostaliśmy samicy z Indonezji i nie hodowaliśmy jej razem z Harapanem, i nie kontynuowaliśmy programu. To było trudne ", - mówi Roth. 
Ale było jasne, że najlepszą rzeczą dla gatunku było pozwolenie Harapanowi odejść.
W 2015 r. Harapan wyruszył w tę samą podróż z Cincinnati na Sumatrę, jak jego starszy brat, mając nadzieję, że on również będzie się rozmnażał z jedną z samic w SRS. 
Harapan był ostatnim nosorożcem w Cincinnati - i ostatnim sumatrzańskim nosorożcem w USA.
"Tęsknimy za nim tutaj", - mówi Reinhart. "Jest w lepszym miejscu, ale był naszym ostatnim urodzonym cielakiem i naprawdę go tu kochaliśmy. Tęsknię za nim jeszcze. "


nosorożec sumatrzański ( Dicerorhinus sumatrensis ) - Sumatran Rhino Sanctuary 

młody osobnik nosorożca sumatrzańskiego ( Dicerorhinus sumatrensis ) - Way Kambas National Park 

Przylot Harapana na Sumatrę oznaczał nie tylko ostatniego sumatrzańskiego nosorożca opuszczającego zachodnią półkulę, ale także 20 lat od zakończenia pierwotnego programu hodowlanego. Program z 1984 r. był wciąż daleko od osiągnięcia zrównoważonej populacji w niewoli, która mogłaby, jeśli nic innego, zapewnić, że gatunek nie będzie podążał drogą dodo (  Raphus cucullatus ), wilka tasmańskiego ( Thylacinus cynocephalus ) i nosorożca włochatego ( Coelodonta antiquitatis ). 
Jednak działacze ochrony przyrody zapewnili, że do 2015 r. wciąż jest szansa.


rycina : po lewej ; nosorożec włochaty ( Coelodonta antiquitatis ), w środku; dodo ( Raphus cucullatus ), po prawej ; wilk workowaty ( Thylacinus cynocephalus ) 

Artykuł opublikowany przez Isabel Esterman.



















Opracowano na podstawie artykułu ze strony Mongabay.com
Tłumaczenie własne

Ryciny i zdjęcia zamieszczono w celach dydaktycznych, informacyjnych i szkoleniowych.



sobota, 19 stycznia 2019

Mord dzika ( Sus scrofa ) w Polsce. Przyczyna ASF.






W dniu 12.01.2019 tzw. minister ochrony środowiska i minister rolnictwa zezwolili na eksterminację gatunku czyli masowe polowania na dzika.

Dzik ( Sus scrofa ) został oskarżony o roznoszenie ASF czyli afrykańskiego pomoru świń.
I owszem dzik jest pośrednim nosicielem ASF ale głównym roznosicielem jest człowiek. Oskarżony ssak nie chodzi do chlewni lecz człowiek. Większość polskich rolników nie stosuje się do zaleceń lekarzy weterynarii mówiących o : matach, zmianie obuwia czy odzieży. Jak wynika z niezależnych badań jest to za wysoki koszt dla polskich rolników - szczególnie zastosowanie mat.

Tak więc pseudomyśliwi rozpoczęli mord na dzikach ( Sus scrofa ) strzelając nawet do ciężarnych loch i młodych warchlaków, które już mogły się pojawić.
Zresztą polski rząd postanowił dopłacić do każdej zastrzelonej lochy i warchlaka.
Część prawdziwych myśliwych nie bierze udziału w tej eksterminacji protestując w ten sposób, ale Polski Związek Łowiecki nie zaprotestował przeciw mordowi gatunku.


dzik ( Sus scrofa ) 

Jak pokazują artykuły i zdjęcia przeciwników eksterminacji dzika polowania są nie zabezpieczane i zwierzęta mordowane są w bestialski sposób często z wykorzystaniem psów.
Na wiosnę okaże się iż, mordowanie dzików było błędną decyzją. Wielu biologów i leśników wypowiada się, że wyniszczenie gatunku może przynieść wielkie straty ekosystemom leśnym w których dzik występował. Gatunek jest bardzo ważny dla środowiska ze względu na buchtowanie w ściółce leśnej, przyczyniając się do jej natlenienia oraz zjadaniu różnorodnych owadów i ich larw czy młodych gryzoni. W skład jego diety wchodzi często też padlina, bo dzik tak jak człowiek jest ssakiem wszystkożernym.

Definicja gatunku zamieszczona w Encyklopedii Powszechnej PWN z 1973.
Dzik ( Sus scrofa ) gatunek z rodziny świń; osiąga długość ponad 1,5 metra, wysokość w kłębie 1 metr, wagą 200 kg; 
klinowata głowa słabo wyodrębniona od tułowia i zakończona ryjem ( gwizd ), uzbrojonym w kły ( dolne - szable długości około 22 cm, górne - fajki długość około 15 cm );
samiec ( odyniec ) jest większy od samicy ( lochy ) ;
sierść szczeciniasta, brunatnoszara, małe ( jednoroczne - warchlaki ) w brązowo-żółte pasy;
żywi się głównie żołędziami, bukwią, owadami i drobnymi zwierzętami ściółki leśnej;
żyje w stadach ( watachy ); pożyteczny w lesie ( przeorywuje ściółkę ), może wyrządzać szkody w uprawach;
podmokłe lasy Euroazji i północnej Afryki; w Polsce pospolity, ceniony w łowiectwie dla mięsa, skór, sierści i trofełów łowieckich ( szable i fajki ).

Jeśli polski minister ochrony środowiska zapowiedział strzelanie również do żubra ( Bison bonasus ), bo jest ich za dużo, bobra ( Castor fiber ), bo niszczy groble i buduje tamy, szakala złocistego ( Canis aureus ), bo to emigrant. Ale przyczyna jest prozaiczna, bo chcemy ograniczyć populację wilka ( Canis lupus ) w Polsce. Przecież nikt nie jest w stanie z daleka odróżnić szakala od wilka ale także czy będzie chciał.


żubr ( Bison bonasus )

bóbr ( Castor fiber ) 

szakal złocisty ( Canis aureus )

wilk szary ( Canis lupus ) - zoo Wrocław

Za chwilę wróci się do pomysłu ograniczenia łosi ( Alces alces ), foki szarej ( Halichoerus grypus ) czy nawet rysia ( Lynx lynx ) i niedźwiedzia brunatnego ( Ursus arctos ).


łoś ( Alces alces )

foka szara ( Halichoerus grypus )

ryś ( Lynx lynx ) - zoo Wrocław 

niedźwiedź brunatny ( Ursus arctos ) - zoo Wrocław 

Miejmy nadzieję, że jednak nie uda się wytępić dzika ( Sus scrofa ) w Polsce.
A następny minister ochrony środowiska będzie je bardziej chronił niż dopuszczał do bezmyślnego eksploatowania środowiska naturalnego i eksterminacji gatunków w Polsce.















Opracowano na podstawie
artykułów internetowych, prasowych, Encyklopedii Powszechnej i wiedzy własnej.
Zdjęcia zamieszczono w celach dydaktycznych, informacyjnych i szkoleniowych.





    


KRS 0000069730