link

sobota, 9 lipca 2011

Króliki z rodzaju Sylvilagus z Ameryki Północnej, Środkowej i Południowej część II

Tapeti, królik brazylijski, królik leśny ( Sylvilagus brasiliensis ) gatunek z rodziny zającowatych ( Leporidae ), z rzędu zajęczaków ( Logomorpha ).


Występuje od Ameryki Północnej ( południowy Meksyk - Tamaulipas ) do Ameryki Południowej ( północna Argentyna ).

Zamieszkuje wilgotne lasy deszczowe, sawanny oraz zarośla i zakrzewienia.

tapeti ( Sylvilagus brasiliensis )

Aktywny w ciągu całego roku, w godzinach nocnych. Żyje samotnie lub w parach. 
Dobrze pływa i może uciekać do wody w razie niebezpieczeństwa. Ścigany przez drapieżnika ucieka zygzakiem.
Kryjówki wybiera w gęstym poszyciu na dnie lasu, w zaroślach, wśród korzeni drzew lub w norach innych zwierząt.
Odżywia się pokarmem roślinnym, głównie trawą i liśćmi krzewów.
Sezon rozrodczy trwa cały rok.
Ciąża trwa 42-45 dni. Samica rodzi 2 młode w miocie. Młode rodzą się z otwartymi oczami i opuszczają gniazdo w wieku 12-18 dni. Odstawienie następuje po około 25-30 dniach.
Gatunek ten rozmnaża się raz w roku.
Dojrzałość płciową młode osobniki mogą osiągnąć już w wieku 80 dni, ale do rozrodu przystępują w następnym roku. W warunkach naturalnych dożywa około 5 lat.

Opisane podgatunki :
- Sylvilagus brasiliensis andinus - Ekwador
- Sylvilagus brasiliensis apollinaris - Kolumbia
- Sylvilagus brasiliensis brasiliensis - północno-wschodnia Brazylia
- Sylvilagus brasiliensis canarius - Canar ( Ekwador )
- Sylvilagus brasiliensis capsalis  - Peru
- Sylvilagus brasiliensis caracasensis - Wenezuela
- Sylvilagus brasiliensis carchensis - Carchi ( Ekwador )
- Sylvilagus brasiliensis chapadae - Peru, Mato Grosso, Chapada ( Brazylia )
- Sylvilagus brasiliensis chillae - Kordyliera Zachodnia ( Ekwador )
- Sylvilagus brasiliensis chimbanus - zachodnie stoki Mt. Chimborazo ( Ekwador )
Sylvilagus brasiliensis chotanus - Imbabura, Pimanpiro ( Ekwador )
Sylvilagus brasiliensis consobrinus - Panama
Sylvilagus brasiliensis daulensis - Coastal ( Ekwador )
Sylvilagus brasiliensis defilippi - wschodni Ekwador
Sylvilagus brasiliensis ecaudatus - Quito ( Ekwador )
Sylvilagus brasiliensis fulvescens - zachodnie Andy ( Kolumbia )
Sylvilagus brasiliensis fuscescens - zachodnie Andy ( Kolumbia )
Sylvilagus brasiliensis gabbi - Kostaryka, Panama, wyspa Rey
Sylvilagus brasiliensis gibsoni - Salta Prov ( Boliwia ), Formosa Prov, Gran Chaco, północno-wschodnie Santiago, Tucuman ( Argentyna )
Sylvilagus brasiliensis inca - Madre de Dios ( południowo-wschodnie Peru )
Sylvilagus brasiliensis incitatus - Panama, wyspa Rey, wyspa San Miguel
Sylvilagus brasiliensis kelloggi - Kordyliera Zachodnia, Loja Prov ( środkowy Ekwador )
Sylvilagus brasiliensis meridensis - Wenezuela, Kordyliera Wschodnia ( Kolumbia )
Sylvilagus brasiliensis messorius - północno-wschodnia Kolumbia, Santa Cruz de Cana ( wschodnia Panama )
Sylvilagus brasiliensis minensis - Urugwaj, Minas Gerais ( wschodnia Brazylia )
Sylvilagus brasiliensis nicefori - Medellin ( Kolumbia )
Sylvilagus brasiliensis nivicola - Mt. Antisana ( Ekwador )
Sylvilagus brasiliensis paraguensis - Mato Grosso ( południowo-wschodnia Brazylia ), Dpt. Santa Cruz ( wschodnia Boliwia ), Paragwaj, północno-wschodnia Argentyna
Sylvilagus brasiliensis peruanus - Huallaga y el Maranon ( północno-wschodnie Peru )
Sylvilagus brasiliensis salentus - Salento ( Kolumbia )
Sylvilagus brasiliensis sanctamartae - Magdalena ( północna Kolumbia )
Sylvilagus brasiliensis surdaster - Esmeraldas ( Ekwador )
Sylvilagus brasiliensis tapetillus - wschodnie Rio de Janeiro ( południowo-wschodnia Brazylia )
Sylvilagus brasiliensis truei - Veracruz ( Meksyk ), Belize 
Sylvilagus brasiliensis tumacus - Tuma ( Nikaragua )

tapeti ( Sylvilagus brasiliensis )

Gatunek uważany za niezagrożony. Jest dość pospolity w swoim zasięgu.
Poluje się na niego dla mięsa, futra i sportu.
Nie jest gatunkiem chronionym przez CITES lub IUCN.

Sylvilagus brasiliensis w warunkach zoo

W niewoli - może dożyć 9 lat.



Królik meksykański ( Sylvilagus cunicularius )  gatunek z rodziny zającowatych ( Leporidae ), z rzędu zajęczaków ( Logomorpha ).

Występuje w Ameryce Północnej, od południowego Sinaloa do wschodniego Oaxaca i Veracruz ( Meksyk ). Jest endemitem dla Meksyku.

Zamieszkuje tropikalne, półsuche i umiarkowane lasy, zarośla i zakrzewienia, użytki zielone ( łąki i pastwiska ).

królik meksykański ( Sylvilagus cunicularius )

Aktywny w ciągu całego roku, od zmierzchu do świtu. Żyje samotnie, ale w siedlisku o obfitej bazie pokarmowej i obfitującym w kryjówki może być zagęszczenie osobników.
Na kryjówki wybiera gęste zarośla, wysoką trawę, zagłębienia w ziemi lub nory innych zwierząt.
Odżywia się pokarmem roślinnym, głównie trawą.
Sezon rozrodczy od marca do października.
Ciąża trwa około 30 dni. Samica rodzi 2-6 młodych w miocie.

Opisane podgatunki :
- Sylvilagus cunicularius cunicularius - Zacualpan ( Meksyk )
- Sylvilagus cunicularius insolitus - Jalisco ( Meksyk )
- Sylvilagus cunicularius pacificus - Acapulco, Guerrero ( Meksyk )
- Sylvilagus cunicularius veraecrucis ? - Las Vigas, Veracruz ( Meksyk )

Sylvilagus cuniculiarius 

Gatunek uważany za zagrożony, ze względu na degradację siedlisk, nadmierny wypas zwierząt domowych i łowiectwo.
Innym zagrożeniem są pożary wywoływane przez człowieka i działalność wulkaniczną.
Konkurencja ze strony innych zajęczaków w tym :
- Romerolagus diazi 
- Sylvilagus audubonii i Sylvilagus floridanus
- Lepus callotis i Lepus californicus
Występuje na terenie La Malinche National Park Tlaxcala. 
Potrzebne są badania i ekspertyzy odnośnie utraty siedlisk związanych ze zmianami klimatycznymi, głównie dla podgatunku Sylvilagus cunicularius pacificus.

W niewoli - brak danych.




Sylvilagus dicei  gatunek z rodziny zającowatych ( Leporidae ), z rzędu zajęczaków ( Logomorpha ).


Występuje w Ameryce Środkowej w górach Cordillera de Talamanca w południowo-wschodniej Kostaryce i północno-zachodniej Panamie.

Zamieszkuje wilgotne tropikalne i mgliste lasy.

rycina - Sylvilagus dicei

Nie wiele wiadomo na temat ekologii, biologii i sposobu życia tego gatunku.

Nie opisano żadnych podgatunków.

rycina - Sylvilagus dicei

Gatunek uważany za zagrożony.
Potrzebne są badania na temat zagrożeń, trendów i dystrybucji populacji, ekologii, biologii i historii naturalnej gatunku.

W niewoli - brak danych.




Sylvilagus insonus  gatunek z rodziny zającowatych ( Leporidae ), z rzędu zajęczaków ( Logomorpha ).
Uważany za wymarły przez nie które źródła. Gatunek jest znany z mniej niż 10 okazów. Ostatni okaz ( skóra ) uzyskano w 1998 roku od lokalnych myśliwych. Uznany za endemit dla Meksyku.

Występuje w Ameryce Północnej, w górach Sierra Madre del Sur ( Guerrero, Meksyk ).

Zamieszkuje górskie mgliste, iglaste lasy.

Aktywny przeważnie nocą.
Niewiele wiadomo na temat ekologii, biologii i sposobu życia tego gatunku.

Sylvilagus insonus ?

Nie opisano żadnych podgatunków.

Ostatnia obserwacja żywego osobnika była w roku 1991. Gatunek uznany za krytycznie zagrożony.
Głównym zagrożeniem jest wyrąb lasów, utrata siedlisk oraz nadmierny wypas bydła.
Sylvilagus insonus został wpisany w Dziennik Norm NOM - 059 - ECOL - 2001 przez rząd Meksyku. Ostatnie miejsce uzyskania skóry zostało uznane za rezerwat przyrody ( Omiltemi Ekological National Park ). 
Programy ochrony siedlisk i ich zarządzania, regulacji łowiectwa i własne programy hodowlane są niezbędne do ochrony Sylvilagus insonus. Niezbędne są też badania do określenia stanu, zasięgu i trendów populacji ( jeśli jakowaś jeszcze istnieje ) oraz określenia skutków zagrożeń. 

W niewoli - brak danych.




Sylvilagus mansuetus  gatunek z rodziny zającowatych ( Leporidae ), z rzędu zajęczaków ( Logomorpha ). Opisywany też jako podgatunek Sylvilagus bachmani.

Występuje w Ameryce Północnej, na wyspie San Jose ( Zatoka Kalifornijska, Baja California Sur, Meksyk ). Uznany za endemit dla Meksyku.

Zamieszkuje suche zarośla, zwarte grupy kaktusów i innych sukulentów.

Aktywny głównie w nocy.
Nie wiele wiadomo na temat ekologii, biologii i sposobu życia tego gatunku.

 eksponat muzealny - Sylvilagus mansuetus

Nie opisano żadnych podgatunków.

Gatunek uznany za krytycznie zagrożony. Wpisany przez rząd Meksyku do Dziennika Norm NOM - 059 - ECOL - 2001.
Wyspa San Jose jest uznana za teren rezerwatu przez rząd meksykański.
Głównym zagrożeniem jest utrata siedlisk, konkurencja ze strony udomowionych zwierząt ( kozy ) oraz zdziczałe koty domowe i szczury ( Rattus norvegicus i Rattus rattus ).
Niezbędne są badania do określenia stanu populacji, zagrożeń i wymagań siedliskowych. Należy też podjąć zdecydowane działania w celu zwalczania gatunków inwazyjnych ( koty, szczury ).

W niewoli - brak danych.




Sylvilagus varynaensis  gatunek z rodziny zającowatych ( Leporidae ), z rzędu zajęczaków ( Logomorpha ). Został opisany jako nowy gatunek w 2000 roku. Jest to największy przedstawiciel rodzaju.

Występuje w Ameryce Południowej, w zachodniej Wenezueli.

Zamieszkuje nizinne sawanny, w pobliżu suchych lasów oraz zarośla i zakrzewienia.

Nie wiele wiadomo na temat ekologii, biologii i sposobu życia tego gatunku.
Jest typowym roślinożercą.

Nie opisano żadnych podgatunków.

Nie wiele wiadomo na temat stanu populacji, jej trendów i zagrożeń.
Potrzebne są badania zarówno ekologii, zachowania i sposobu życia jak i stanu populacji, jej trendów i zasięgu oraz zagrożeń.

W niewoli - brak danych.






Brak komentarzy:

Prześlij komentarz


KRS 0000069730