link

niedziela, 15 grudnia 2013

Hutiowate ( Capromyidae ) - podrodzina Capromyinae. Przegląd gatunków. Część V





Rodzina : hutiowate ( Capromyidae )
Podrodzina : Capromyinae
Rodzaj : Capromys


+Capromys antiquus - gryzoń z rodziny hutiowatych ( Capromyidae ), z podrodziny Capromyinae.
Uznany za wymarły.

Występował na wyspach Morza Karaibskiego - Kuba.

Brak informacji na temat zamieszkiwanego siedliska. Prawdopodobnie był to las liściasty.

Opisany w 1979 roku przez Varona i Arredondo.
Znany z kopalnych szczątków.

  hutia kubańska ( Capromys pilorides )



+Capromys arredondoi - gryzoń z rodziny hutiowatych ( Capromyidae ), z podrodziny Capromyinae.
Uznany za wymarły.

Występował na wyspach Morza Karaibskiego - Kuba.

Brak informacji na temat zamieszkiwanego siedliska. Prawdopodobnie były to nizinne lasy.

Opisany w 1979 roku przez Varona i Arredondo. Nazwany na cześć tego drugiego.
Znany z kopalnych szczątków.



+Capromys elegans - gryzoń z rodziny hutiowatych ( Capromyidae ), z podrodziny Capromyinae.
Uznany za wymarły.

Występował na wyspach Morza Karaibskiego - Kuba.

Brak informacji na temat zamieszkiwanego siedliska. 

Znany z kopalnych szczątków.




+Capromys latus - gryzoń z rodziny hutiowatych ( Capromyidae ), z podrodziny Capromyinae. 
Uznany za wymarły.

Występował na wyspach Morza Karaibskiego - Kuba.

Brak informacji jakie zamieszkiwał siedlisko.

Opisany w 1979 roku przez Varona i Arredondo.
Znany z kopalnych szczątków.




+Capromys pappus - gryzoń z rodziny hutiowatych ( Capromyidae ), z podrodziny Capromyinae.
Uznany za wymarły.

Występował na wyspach Morza Karaibskiego - Kuba.

Brak informacji na temat siedliska jakie zamieszkiwał. Prawdopodobnie był to liściasty las.

Opisany w 1979 roku przez Varona i Arredondo.
Znany z kopalnych szczątków.



Hutia kubańska ( Capromys pilorides ) - gryzoń z rodziny hutiowatych ( Capromyidae ), z podrodziny Capromyinae. Synonim Capromys intermedius.

Występuje na wyspach Morza Karaibskiego - Kuba i inne wyspy w pobliżu Kuby, w tym Isle of Youth, Archielago de las Doce Lagunas, Archipelago de Sabana.

Zamieszkuje wszystkie typy lasów górskich, przybrzeżne jałowe pustynie, półliściaste nizinne lasy, obszary bagienne, namorzyny czy obszary górskie.

 hutia kubańska ( Capromys pilorides )


Aktywna w ciągu dnia, w ciągu całego roku. Jednak szczyt aktywności głównie w godzinach porannych i późnopopołudniowych.
Prowadzi skryty tryb życia. Żyje w parach lub samotnie.
Jest gatunkiem nadrzewnym ale żeruje też na ziemi. 
Brak widocznego dymorfizmu płciowego.
Hutia kubańska ma duże pazury, które są pomocne w czasie wspinaczki po drzewach. Posiada krótkie i krępe łapy, które przenosząc ciało powodują tzw. kaczy chód. W czasie ucieczki łapy te są w stanie wykonywać szybkie skoki. Ogon hutii jest całkowicie pokryty sierścią.
Gatunek nie jest widocznie terytorialny, gdyż brak widocznych oznakowań rewiru oraz obrony terytorium przed innymi osobnikami swojego gatunku.
Na kryjówki wybiera dziuple drzew, zagłębienia przy pniu drzewa, jamy i wykroty, zagłębienia pod korzeniami drzew, jaskinie i groty. Nie jest pewne czy buduje duże gniazdo z materiału roślinnego.
Do komunikacji wykorzystuje sygnały chemiczne ( mocz ). Oznakowanie jest wykonywane przez obydwie płcie. Innym sposobem komunikacji jest rodzaj uwodzenia czy zapasów. Jest to nie agresywny sposób zachowania, który wiąże się często z akrobatyką osobników wokół siebie.
Jedną z cech tego gatunku jest złożony żołądek dzielący się na trzy komory. Jest to najbardziej złożony morfologicznie żołądek jaki można znaleźć u gryzoni.
Gatunek jest wszystkożerny. Jego dieta składa się z liści, kory, owoców i jagód, pąków i kwiatów, młodych pędów i gałązek, owadów i innych bezkręgowców, małych gadów i płazów, jaj i piskląt ptaków.
Sezon rozrodczy w ciągu całego roku. 
System krycia monogamiczny ale nie wykluczona poligamia.
Ciąża trwa od 110 do 140 dni ( średnio 120 - 126 dni ). Samica rodzi 1 - 6 młodych, średnio 2.
Młode po urodzeniu ważą około 226 - 230 gram, są dobrze rozwinięte, mają otwarte oczy, porośnięte są sierścią i są w stanie uciekać w momencie zagrożenia.
Odstawienie następuje po około 5 miesiącach.
Dojrzałość płciową uzyskuje w wieku około 10 miesięcy.
Brak informacji czy samiec uczestniczy w odchowie młodych.
Długość życia w naturze nie jest znana, w niewoli dożywa do 11 lat.


  Capromys pilorides - samica z młodymi  / Tierpark Hellabrunn Monachium / 

Opisane podgatunki :
- Capromys pilorides acevedo - Kuba ( El Cartero Cuba, La Habana ) - synonim Macrocapromys acevedo - Capromys acevedo - Macrocapromys acevedo opisany wyraźnie na poziomie rodzaju i prawdopodobnie to synonim Capromys pilorides 
- Capromys pilorides ciprianoi - Kuba, Isla de la Juventud ( Isle of Youth ) - wymarły
- Capromys pilorides doceleguas - Kuba, Archipelago Jardines de la Reina
- Capromys pilorides fournieri - Kuba uznawany za synonim Capromys pilorides pilorides 
- Capromys pilorides gundlachianus - Kuba ( Dulceacuicola, Nueva Gerona ), Isle of Pines - synonim Mysateles prehensillis gundlachi - Capromys gundlachianus - Capromys prehensilis gundlachi - po ostatnich badaniach, uznawane za odrębne gatunki
- Capromys pilorides pilorides - Kuba ( San Diego de los Bafios, Matanzas, Cardenas, Trinidad, El Guama, Daiquiri, Puerto Principe, Santiago de Cuba, Bacanao ) - synonim Capromys quemi
- Capromys pilorides relictus - Kuba ( Casas Mountains, Nueva Gerona ), Archipelago de los Canarreos, Isle of Pines
- Capromys pilorides sabana - Kuba, Archipelago de Sabana

 para hutii kubańskich ( Capromys pilorides )

Gatunek uznawany za nie zagrożony ze względu na prawdopodobieństwo dużych populacji, pewien stopień tolerancji na modyfikację siedlisk, brak widocznych zagrożeń w chwili obecnej oraz małe prawdopodobieństwo drastycznego spadku, aby kwalifikować gatunek w bardziej zagrożonych kategoriach. Jedyny obszar, gdzie populacja hutii się zmniejszyła to góry we wschodniej części Kuby.
Jest to obecnie największy gatunek rodziny hutiowatych.
Gęstość osobnicza w niektórych obszarach chronionych osiągnęła 50 osobników/ha ( Alvarez i Gonzalez 1991 ).
Capromys pilorides jest objęty ochroną przez władze kubańskie ( The Wild Animals Protection Act of 1968 ), która chroni ją przed chwytaniem i zabijaniem, jedyne pozwolenia wydaje kubańskie Ministerstwo Rolnictwa i Rybołóstwa.
Na gatunek polowano dla mięsa, które jest podobno smaczne ( nielegalne polowanie istnieje cały czas ).
Rejestrowana z wielu obszarów chronionych, w tym z : East Plan Cay i Exuma Cays Land and Sea Park.
Wprowadzona nawet na teren Guantanamo Bay Naval Base.
Gatunek jest monitorowany w wielu obszarach, w których występuje.

 hutia kubańska ( Capromys pilorides ) - osobnik w warunkach zoo

W niewoli.
Głównie w ogrodach zoologicznych U.S.A. i Europy.
Hodowana w parach, w wysokich wolierach.
Dość dobrze rozmnaża się w warunkach zoo.
Dożywa od 8 do 11 lat.

hutia kubańska ( Capromys pilorides ) - osobnik w warunkach zoo

Capromys pilorides w warunkach zoo




+Capromys robustus - gryzoń z rodziny hutiowatych ( Capromyinae ), z podrodziny Capromyinae. 
Uznany za wymarły.

Występował na wyspach Morza Karaibskiego - Kuba.

Nie są znane siedliska tego gatunku.

Opisany w 1979 roku przez Varona i Arredondo.
Znany z kopalnych szczątek.

Capromys pilorides w warunkach zoo

Capromys pilorides w warunkach zoo

młoda hutia kubańska ( Capromys pilorides ) - zoo Praga




rodzaj : Geocapromys 


Hutia Browna, hutia jamajska ( Geocapromys brownii ) gryzoń z rodziny hutiowatych ( Capromyidae ), z podrodziny Capromyinae. Synonim Capromys brachyurus - Capromys browni.

Występuje na wyspie Morza Karaibskiego - Jamajka. Endemit dla tej wyspy.

Zamieszkuje obszary krasowych wzgórz i regiony górskie, porośnięte lasem i krzewami.

 hutia Browna ( Geocapromys brownii )

Aktywna głównie między zmierzchem a świtem, w ciągu całego roku.
Żyje w małych grupach rodzinnych 2 - 6 osobników ale grupy 10-cio osobnicze też są spotykane.
Dzień spędza wtulona w osobnika, z którym tworzy grupę rodzinną.
Stwierdzono, że nie kopie nor i tuneli w skalistym gruncie. Jednak kryjówki stanowią rozległe i mało dostępne systemy grot, jaskiń i szczelin skalnych. Większe klany mają rozległe systemy kryjówek a mniejsze posiadają mniejszą rozległość siedzib.
Hutia Browna porusza się wolno, kołysząc się nieco ale zagrożona potrafi zaskakująco szybko biegać.
Posiada krótki, porośnięty kępkami włosów na górnej powierzchni ogon o długości 35 - 64 mm. Jej stopy są porośnięte krótkimi czarnymi włosami. Wibrysy ma długie i krótkie uszy.
Jej czaszka jest największa wśród obecnie żyjących gatunków.
Doskonale się wspina na drzewa, gdzie może poruszać się nawet po cienkich gałęziach. W celu utrzymania równowagi czasami pomaga sobie siekaczami.
W czasie nocnego żerowania pozostawia po sobie widoczne ślady ( resztki owoców, ogryziona kora, pozbawione liści gałązki ). Ziemia jest usłana odchodami, które służą do oznakowania rewiru grupy. Grupa porusza się często stałym szlakiem komunikacyjnym do miejsc żerowania.
Hutia Browna komunikuje się za pomocą sygnałów chemicznych, dotyku ( wzajemne zabiegi higieczne ), wokalizy. W celu wzajemnej komunikacji używają pomruków. W sytuacjach zagrożenia zgrzytają zębami i wydają dźwięki przechodzące od chrząkania do ćwierkania.
Jest głównie roślinożerna. W skład jej diety wchodzą różne gatunki roślin i ich części. Zjadają min. Bidens pilosa, Megathyrsus maximus czy Guazuma ulmifolia.
Sezon rozrodczy w ciągu całego roku. 
System krycia monogamiczny ale nie wykluczona poligamia.
Samica w cyklu rujowym jest przez około 10 dni.
Ciąża trwa około 123 dni. Może być 1 - 3 mioty w roku.
Samica rodzi 1 - 3 młode, średnio 2.
W niewoli odstęp pomiędzy miotami to około 168 dni.
Młode rodzą się porośnięte sierścią, z otwartymi oczami i bardzo samodzielne. Po około 30 godzinach od narodzin są w stanie spożywać stały pokarm.
Dojrzałość płciową uzyskują : samica po 12 miesiącach od narodzin a samiec w wieku około 14 miesięcy.

   Geocapromys brownii - para w warunkach hodowlanych

Opisane podgatunki :
- Geocapromys brownii brachyurus - Jamajka ( Crow Mountain ) - synonim Capromys brachyurus - uznawany za synonim Geocapromys brownii
- Geocapromys brownii brownii - Jamajka 

rycina - Geocapromys brownii przedstawione na znaczkach pocztowych Jamajki

Gatunek uznawany za zagrożony ze względu, że zakres występowania jest mniejszy niż 20 000 km2, jej dystrybucja jest mocno rozdrobniona i istnieje ciągły spadek liczby osobników, zakresu i jakości siedlisk.
Znanych jest obecnie 16 populacji na wyspie, w tym z John Crow i Blue Mountains of Portland we wschodniej części, z Hellshire Hills, na wzgórzach w regionie Saint Thomas, z Red Hills ( od Crofts Hill do Mount Diablo ), w regionie Saint Catherine, w Harris Savannah, w Braziletto Mountains ( region Claredon ), w Cockpit Country ( region Trelawny ), region Saint James i region Saint Elizabeth.

Główne zagrożenie stanowi :
- degradacja i niszczenie naturalnego środowiska
- utrata i fragmentacja siedlisk
- nielegalne polowanie dla mięsa przez miejscową ludność, za pomocą pułapek i psów
- drapieżnictwo wprowadzonej mangusty indyjskiej ( Herpetes auropunctatus ) w 1872 roku w celu zwalczania szczura śniadego ( Rattus rattus )
- rozwój rolnictwa
- tępienie jako szkodnika upraw rolnych
- wzrost populacji ludzkiej

 Objęta ochroną na podstawie Jamaica's Wildlife Protection Act of 1945.
W 1981 roku Jamajka wydała 4 znaczki pocztowe mające promować ochronę Geocapromys brownii.
Rejestrowana z wielu obszarów chronionych w tym z : Blue and John Crow Mountains National Park.
Miomo ochrony prawnej i rejestracji z obszarów chronionych to jednak prawo nie jest egzekwowane i nielegalne polowanie stanowi duży problem.
Historycznie polowali na gatunek Indianie Arawak. Szczątki są znajdowane wśród skorup naczyń i resztek kuchennych.
Wprowadzanie osobników wyhodowanych w niewoli w ramach programów ochrony nie odniosły spodziewanych sukcesów.
Potrzebne są nowe badania zwłaszcza terenowqe na temat tego gatunku w celu lepszego zrozumienia jego zachowań i ekologii.

  rycina - Geocapromys brownii przedstawione na znaczkach pocztowych Jamajki

W niewoli.
Głównie w ramach różnorodnych programów hodowlanych.
Dość dobrze rozmnaża się w warunkach zoo.
Zarejestrowano tylko 3 razy trojaczki na 47 porodów w warunkach zoo.


Geocapromys brownii



c.d.n.


Opracowano na podstawie :
animaldiversity, arkive, iucn, planet-mammiferes, waza, wikipedia, wwf i wiedzy własnej.
Ryciny i zdjęcia zamieszczono w celach dydaktycznych, informacyjnych i szkoleniowych.



  



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz


KRS 0000069730