link

środa, 6 listopada 2013

Sigmodontinae - myszy i szczury Nowego Świata.





Sigmodontinae - podrodzina gryzoni w rodzinie chomikowatych ( Cricetidae ), z nadrodziny Muroidea.
Obejmuje około 377 gatunków i 74 rodzaje. Podrodzina ta jest porównywalna do podrodziny Murinae, obejmującej myszy i szczury Starego Świata.

Występują w Ameryce Południowej, Środkowej i Północnej do Nebraski i New Jesey. Również wyspy Galapagos.

Zamieszkują różnorodne siedliska : pustynie i półpustynie, łąki, wilgotne i suche lasy nizinne lub górskie, sawanny, stepy, tereny rolnicze, bagna i mokradła, brzegi rzek i strumieni, piaszczyste wybrzeża, jałowe wyżyny, alpejskie łąki także ludzkie siedziby od poziomu morza do ponad 5500 m n.p.m.


  Brucepattersonius soricinus

Aktywne są przez cały rok ale te mieszkające w chłodniejszym klimacie mogą zapadać w sen zimowy lub wprowadzać się w okresy marazmu.
Prowadzą naziemny, podziemny, nadrzewny i ziemnowodny tryb życia. Są nocne, dzienne, zmierzchowe lub aktywne przez całą dobę. Żyją samotnie lub w grupach. Są terytorialne i agresywne, inne żyją w koloniach lub w kilka osobników w jednej kryjówce. 
Niektóre tworzą hierarchię dominacji.
Większość gatunków z Sigmodontinae na kryjówki używają nor samodzielnie wykopanych. Budują gniazda z materiałów roślinnych, które umieszczają w norach, pod skałami i rumowiskami skalnymi, w szczelinach skalnych i jaskiniach, w jamach i zagłębieniach pod korzeniami drzew, wśród traw, na krzewach i drzewach, w dziuplach drzew. Korzystają również z opuszczonych nor wykopanych przez inne ssaki i opuszczonych gniazd ptasich.
Niektóre gatunki posiadają systemy szlaków komunikacyjnych wśród traw i mchu.

Akodon montensis

Sigmodontinae mają dobrze rozwinięte zmysły wzroku, słuchu, dotyku, węchu i smaku. Słuch i węch jest szczególnie ważny, gdyż sygnały dźwiękowe i chemiczne często są używane do komunikacji. Wytwarzają różne dźwięki do komunikacji społecznej ale mogą też wykrywać i wytwarzać ultradźwięki.
Terytorialne gatunki ( samce ) używają moczu i kału do oznakowania swoich rewirów.
Gryzonie te są wszystkożerne, roślinożerne lub mięsożerne. W skład ich diety wchodzą min : trawy, nasiona, owoce i jagody, grzyby, porosty, owady, skorupiaki, inne stawonogi, mięczaki, robaki, małe ryby, kijanki, jaja i pisklęta ptaków.
Sezon rozrodczy przez cały rok lub sezonowy. System krycia - występuje poligamia, monogamia i poliandria.
W sezonie 3 do 6 - 7 miotów. Długość ciąży u większości gatunków to 20 - 30 dni.
Średnia wielkość miotu to około 5 młodych ( 2 - 13 ).
Młode otwierają oczy po 1 - 11 dniach od narodzin. Odstawienie następuje po 5 - 30 dniach od narodzin.
Samce nie uczestniczą w opiece nad młodymi. Występuje czasami kanibalizm na młodych.
Dojrzałość płciową uzyskują samice od 4 tygodnia do 4 miesiąca życia, samce od 6 tygodnia do 5 - 6 miesiąca.
Żyją około 16 do 24 miesięcy. Jednak większość nie przeżywa 12 miesięcy.
W niewoli niektóre mogą dożyć do 5 lat.

Chinchillula sahamae

Rodzaje z podrodziny Sigmodontinae :
- Abrawayaomys
- Abrothrix
- Aepeomys
- Akodon
- Amphinectomys
- Andalgalomys
- Andinomys
- Anotomys
- Auliscomys
- Bibimys
- Blarinomys
- Bolomys
- Brucepattersonius
- Calomys
- Chelemys
- Chibchanomys
- Chilomys
- Chinchillula
- Chroemys
- Delomys
- Deltamys
- Eligmodontia
- Euneomys
- Galenomys
- Geoxus
- Graomys
- Handleyomys
- Holochilus
- Ichthyomys
- Irenomys
- Juliomys
- Juscelinomys
- Kunsia
- Lenoxus
- Loxodontomys
- Lundomys
- Megalomys
- Megaoryzomys
- Melanomys
- Microakodontomys
- Microryzomys
- Neacomys
- Necromys
- Nectomys
- Neotomys
- Nesoryzomys
- Neusticomys
- Noronhomys
- Notiomys
- Oecomys
- Oligoryzomys
- Oryzomys
- Oxymycterus
- Paralomys
- Pearsonomys
- Phaenomys
- Phyllotis
- Podoxymys
- Pseudoryzomys
- Punomys
- Reithrodon
- Rhagomys
- Rheomys
- Rhipidomys
- Salinomys
- Scapteromys
- Scolomys
- Sigmodon
- Sigmodontomys
- Tapecomys
- Thalpomys
- Thaptomys
- Thomasomys
- Wiedomys
- Wilfredomys
- Zygodontomys

Delomys sublineatus

Obecnie 18 gatunków ujętych jest jako mniejsze ryzyko.
1 gatunek klasyfikowany w pobliżu zagrożonych.
13 klasyfikuje się jako podatny.
11 gatunków uznaje się za zagrozone :
- Anatomys leander
- 4 gatunki z rodzaju Neusticomys
- Oecomys cleberi
- Oligoryzomys victus
- Abrawayaomys ruschii
- Phaenomys ferrugineus
- 2 gatunki z rodzaju Scolomys
4 uznaje się za krytycznie zagrozone :
- Nectomys rattus
- Oryzomys gorgasi
- Sigmodontomys aphrastus
- Rhagomys rufescens
3 gatunki nie sklasyfikowane ze względu na brak aktualnych danych oraz 5 gatunków uznanych niedawno za wymarłe :
- 2 gatunki z rodzaju Megalomys
- Nesoryzomys darwini
- Nesoryzomys indefessus
- Oryzomys nelsoni


Zygodontomys brevicauda

Sigmodontinae o ograniczonych zakresach są narażone na utratę siedlisk a mieszkające na wyspach są narażone na drapieżnictwo i konkurencję ze strony gatunków inwazyjnych ( szczury, koty, mangusty ).
Gryzonie z tej podrodziny stanowią ważny składnik diety wielu drapieżników.
Gatunek Auliscomys boliviensis w celu uniknięcia ataku drapieżnika wykorzystuje sygnały alarmowe wiskaczy ( Lagadium ).
Gatunki ziemnowodne zagrożone szybko pływają i nurkują.
Niektóre są zależne od człowieka i jego zasobów ( tereny rolnicze ).
Wiele wykorzystuje opuszczone nory a czasami również mieszka z ich dotychczasowymi mieszkańcami ( pancernik - Dasypus novemcinctus i tuko-tuki - Ctenomys ).
Wiele wykorzystuje sygnały innych zwierząt w celu unikania drapieżników.
Uważa się, że gryzonie te mogą być ważne w rozprowadzaniu grzybów mikoryzowych ( Mangan i Adler 2000 ) ( Nowak 1999 ).
Są też wykorzystywane w badaniach laboratoryjnych nad niektórymi chorobami.
Niektóre gatunki są odławiane dla futra ( Nowak 1999 ).
Kilka gatunków z podrodziny Sigmodontinae jest uważane za szkodniki upraw rolnych i tępione.
Niektóre przenoszą choroby ( gorączka krwotoczna ) ( Nowak 1999 ).
Skamieniałości rożnych rodzajów z podrodziny Sigmodontinae znane są od późnego miocenu Ameryki Północnej ( Carleton i Musser 1984 ).
Większość gatunków rejestrowana jest z obszarów chronionych.

bawełniak żółtonosy ( Sigmodon ochragnathus )

W niewoli.
W warunkach laboratoriów i zoo.
Dożywają do 5 lat.


Thaptomys nigrita









  Opracowano na podstawie:
animaldiversity, arkive, iucn, planet-mammiferes, waza, wikipedia, wwf i wiedzy własnej.
Ryciny i zdjęcia zamieszczono w celach dydaktycznych, informacyjnych i szkoleniowych.  

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz


KRS 0000069730